Gaia van Gebrook

Auteur: Mieke van de Laar.

Beste lezers en lezeressen,
Tot ons grote verdriet moeten wij jullie vertellen dat op 24 februari 1999 onze Somali Gaia van Gebrook is overleden. Zij is maar 7 maanden oud geworden. Wij zijn nog met haar op de special in Utrecht geweest op 24 januari 1999, waar zij een speciale prijs kreeg voor Somaby met de mooiste ogen.
Op vrijdagavond 12 februari kwam Han 's avonds laat naar me toe, en vroeg me de volgende morgen eens met wat extra aandacht naar Gaia te kijken, want hij vond haar toch wel erg verkouden uitzien. Zaterdagmorgen hingen er vieze gele druppels aan haar neus. We zijn naar het ochtendspreekuur gegaan van een dierenarts bij ons in de buurt waar we wel eens vaker komen. Hij heeft haar een antibioticum ingespoten en ons wat antibiotica meegegeven. Dit leek even goed aan te slaan, ze kwam weer met haar favoriete muis aanslepen, alleen moest ze hem eventjes loslaten om te kunnen ademhalen waarna ze weer vrolijk verder sleepte. We hebben aangemodderd tot vrijdag 19 februari, toen zijn we naar onze eigen dierenarts gegaan. Het gele slijm kwam uit haar neusje en bekje gelopen. Hij heeft een ander antibioticum meegegeven en ons wat vloeibaar voedsel aangereikt; ze at feitelijk niet meer, dronk nog wel. Met een spuit hebben we haar dwangmatig gevoed, en met een ander spuitje zijn we haar vocht gaan toedienen, want op de zondag ging ze heel erg hard achteruit.

Toen we maandag weer bij de dierenarts aankwamen, schrok hij wel van de terugval, maar de antibiotica hadden inmiddels de bacteriële neusinfectie eronder gekregen; haar neusje was open. Toen we dinsdagmorgen naar haar gingen kijken, was ze er heel erg slecht aan toe. Ze kon niet meer staan of lopen; het drinken dat ik in haar bekje spoot liet ze er zo weer uitlopen. Han en ik zijn toen weer met haar naar onze dierenarts gegaan. Hij heeft haar een infuus gezet om vocht toe te dienen.
Rond een uur of 12 maakte ze een heel raar geluid. Ik dacht: nu begeeft haar hart het. Maar haar hartje bleef kloppen en haar ademhaling, die even gestokt was, kwam weer op gang. Ze bleek in coma te zijn geraakt. We hebben opnieuw de tocht naar de dierenarts gemaakt en haar daar in laten slapen. Haar lever had het niet kunnen redden. In een reconstructie van het hele verhaal heeft onze dierenarts aangegeven dat zij waarschijnlijk een virusinfectie heeft gehad, waar een heel vervelende bacteriële infectie overheen is gekomen.

We kunnen niet meer nagaan welk virus het is geweest en welke bacterie het haar zo lastig heeft gemaakt; wanneer we meteen na overlijden verzocht hadden om een sectie had dat nog kunnen gebeuren, maar op dat moment waren we ronduit te verdrietig om alle voors en tegens goed te kunnen overwegen. Wij hebben dan ook besloten, teneinde een mogelijk besmettelijk virus niet verder te (laten) verspreiden, om onze cattery tot eind augustus gesloten te houden. Geen dekkingen, geen nestjes, geen shows. Eventueel wel showbezoek, zonder katten wel te verstaan. Aan het eind van deze periode zullen we al onze katten laten testen op FeLV en FIV. Onze dierenarts heeft contact gehad met Dr. Egberink van de afdeling virologie van de universiteit van Utrecht teneinde na te gaan of het ook zinvol is om te testen op FIP, maar deze geeft aan dat bij een grotere groep (van vijf of meer katten) het niet zinvol is om daarop te testen. FIP wordt namelijk veroorzaakt door een coronavirus dat circa 80 % van alle katten bij zich draagt.

Er zijn een aantal mogelijke virussen genoemd die uiteindelijk tot haar dood hebben geleid waaronder FIP en herpes. Wij weten het niet, en zullen er nooit meer achter kunnen komen. Voor een mogelijke volgende keer hebben wij met onze dierenarts nu de basis-afspraak gemaakt, dat wij, wanneer de doodsoorzaak onduidelijk is, altijd een sectie willen laten plaatsvinden. Dit geeft zowel ons als onze dierenarts duidelijkheid hoe te handelen. Alhoewel we natuurlijk hopen dat zoiets nooit meer zal gebeuren....

Mieke van de Laar (E-mail)