TICKED: SomAby met....Singapura

Auteur: J. de Wildt (Cattery Child of Amenhotep)

Na flink wat gezeur mijnerzijds werd er dan eindelijk groen licht gegeven door mijn vriend voor een nieuwe huisgenoot in de vorm van een kat. Deze gouden kans werd door mij met beide handen aangegrepen en na een kort overleg betreffende het ras -het moest een Abessijn worden- werd er onmiddellijk gebeld naar de kittenbemiddeling voor de aanwezige nesten. Sowieso wilde ik een poesje hebben, want voor mij stond het toen al vast dat ik ermee wilde gaan fokken. Nou en er was één poesje van 4 weken oud over uit een nest van 4 in Drenthe bij de fam. Wassing. Een afspraak was gauw gemaakt en daar aangekomen smolten we terplekke. Na 8 lange weken en 1 tussentijds bezoek kon onze nieuwe aanwinst opgehaald worden en toegevoegd worden aan de rest van het beestenspul wat er al rondliep (2 franse bulldoggen en 1 mopshond).
Caïro was al aan honden gewend daar de fam. Wassing een golden retnever heeft. Ook mijn honden waren al aan katten gewend doordat ze bij mijn vorige werkgever (het dierenasiel in Nijmegen alwaar ik 4 jaar gewerkt heb) tussen de katten en kittens rondliepen en er absoluut niet meer naar omkeken. Dat pakte thuis wel anders uit; Caïro heeft 3 dagen boven op de krabpaal 'gewoond' met daaronder twee nieuwsgierige bulidogjes die wilden weten wat dat voor bruin blazend ding daarboven was. Na verloop van tijd overwon ze haar angst en besloot zich toch maar tussen de honden door te wagen en sinds dat moment was het dikke mik. Ze speelde met de honden verstoppertje en propte zich gezellig vol met brokjes en slechts zelden wat blikvoer, want daar hield mevrouw niet zo van.

Ondertussen was ik al bezig om mij te verdiepen in welke dekkaters er zich bevonden in Nederland en omstreken en printte op mijn werk de ene na de andere stamboom uit t/m de 20E generatie. Er werd flink gelezen over rasgerelateerde ziekten en showresultaten in de Ticked waarvan ik al lid geworden was sinds ik Caïro opgehaald had. Mijn bedoeling was om zo outcross mogelijk te fokken daar gezondheid bij mij op 1 staat en karakter en schoonheid achtereenvolgens op 2 en 3. Wat een hele leuke service van Ticked/San is, is het uitprinten van proefstamboomcombinaties door de beheerster van de dekkaterlijst. Daar had ik wat aan. Uiteindelijk werd door mij een sorrel kater gevonden genaamd Nabila Wind Walker die direct uit Noord-Amerika kwam met voorouders uit Alaska en Noord-Amerika. Na contact gelegd te hebben met de eigenaren en uitgelegd te hebben waarom ik persé die kater wilde (zeer onverwant) mocht ik Caïro brengen voor een dekking. Op 25 januari toen Caïro 1 jaar en 4 maanden oud was bracht ik haar naar de dekkater en een drietal dagen later kon mevrouw weer opgehaald worden en kon het gespannen wachten beginnen.

Toen begon het Singapura verhaal....
Jaren geleden liep ik op een kattenshow en viel mijn mond open toen ik een kat zag zitten waarvan ik het ras absoluut niet kende en die ik onwaarschijnlijk mooi vond.
Na een praatje met de eigenaar van deze kat (een Fransman), bleek het een Singapura te betreffen. Destijds werd door mij heftig gezocht naar informatie over dit ras en die was er wel te vinden in mijn kattenbibliotheek thuis. Fokkers daarentegen van dit ras waren er maar mondjesmaat in Europa! Het grootste gedeelte van het Singapura-bestand bevond zich in Noord-Amerika waar het door de ontdekkers van dit ras (Tommy en Hal Meadow) vanuit Singapore naartoe geïmporteerd was. Tijdens mijn zoektocht naar een dekkater voor Caïro, inmiddels wat jaren na mijn eerste ontmoeting met de Singapura, stuitte ik op een site van een fokker van dit ras in Nederland en er waren kittens!!!. Onmiddellijk werd er gebeld en een afspraak gemaakt met de fokker; mevr. F. Schreurs uit Arcen. Daar aangekomen zag ik zo'n 8 volwassen Singapura's waarvan twee moederpoezen met respectievelijk 2 en 4 kittens. Om een lang verhaal kort te maken: één week voordat Caïro uitgerekend was voor de bevalling kwam Sayonara (onze Singapura) ons huishouden versterken. Caïro reageerde wat blazend en grommend, maar het nieuwe kleine meisje liet zich niet kennen en twee dagen later hadden we twee 'getickte' meisjes tevreden spinnend, dan weer vrolijk rond rennend in huis.
Er is maar één officiele vachtkleur voor de Singapura nl. 'sepia agouti', een ivoorwitte ondergrond met zwarte minimaal dubbele ticking. Er is streeptekening waar te nemen aan de binnenkant van de voorpoten en op de knieen en ze hebben enorm grote ogen en oren. Over het karakter van de Singapura kan ik kort zijn: zeer sociaal naar andere dieren toe, ze willen altijd bij je zijn, opje schouder/schoot liggen, onder je trui een nestje maken. Ze zijn uitermate nieuwsgierig en kunnen urenlang zoet zijn met een door hen als speeltje bestempeld object. Poezen van dit ras die tegelijkertijd kittens hebben staan er om bekend ze in 1 grote groep samen te voegen en gezamenlijk op te voeden en te zogen. Ongecastreerde katers worden vaak ook gemakkelijk samen gehouden zonder gesproei of vechtgedrag.

Caïro vertoonde nesteldrang en alle kasten en dozen werden door haar bezocht. De door ons zorgvuldig ingerichte bench werd totaal genegeerd, eigengereid als mevrouw is. Ondanks dat ik mijn timing qua het introduceren van Sayonara bij de hoogzwangere Caïro niet perfect vond, zat er wel een voordeel aan. Sayonara werd één dag voor de bevalling door Caïro gezien als een stiekem ter wereld gekomen kitten. Ze werd door het huis heen gesleept hetgeen Sayonara niets beviel, maar wat wel een duidelijke indicatie was dat Caïro heel gauw zou gaan bevallen. Dat gebeurde de volgende ochtend op 2 april in het door haar speciaal daar voor uitgekozen nest, een lade in ons nachtkastje. Binnen het uur waren er vijf kittens die precies volgens het boekje door mama schoongelikt werden en van het vlies en een gedeelte van de naveistreng ontdaan werden. Het waren twee katers en drie poezen. Allen wildkleur met behoorlijke geboortegewichtjes; de twee katers wogen 85 gram, het kleinste poesje ook, een ander poesje woog 90 gram en het "mega" poesje woog 95 gram.
Alles dronk bij moeders die tevreden spinnend nu de luxe behandeling onderging van lekkere hapjes onder haar neus geserveerd te krijgen en alle aandacht met gespeelde desinteresse aanschouwde zo van; Dit doe ik elke week, waar is die drukte voor nodig?. De oogjes gingen open, de navelstrengetjes vielen eraf, met twee weken kwamen de kittens al lopend over de rand van de la heen kruipen en met drie weken werd het hele stel door Caïro naar beneden gebracht om met het huiskamerleven en de rest van de huisgenoten kennis te maken. Nu ik dit schrijf zijn de kittens vijf weken oud en vinden in Sayonara een dankbaar zusje die ze wel even laat zien hoe de huiskamer verbouwd moet worden, de stofzuiger als speelgoed gebruikt moet worden en dat de honden als handige slaapkruikjes bruikbaar zijn. Tegelijk kan Sayonara van Caïro afkijken hoe een goede moeder zich hoort te gedragen, zodat ze later als ze zelf kittens heeft weet hoe je te gedragen bij opstandige pubers. Caïro geniet van de rust als kleuterleidster Sayonara haar kinderen lekker moe maakt.
Een prima wisselwerking toch??

Julian de Wildt(e-mail)